മിഠായി

മിഠായി

അന്നൊക്കെ 

പത്തു പൈസാ മിഠായിക്ക് 

എന്ത് വിലയായിരുന്നു

ഘടികാരം

ഘടികാരം 

സമയം കൊല്ലുന്നവരും
സമയം തികയാത്തവരും
ഒരുപോലെ ശപിക്കുന്നവൻ

ഓന്ത് തിന്ന പ്രാണികൾ

ഓന്ത് തിന്ന പ്രാണികൾ

ഏറു കൊണ്ടത്‌ ഓന്തിന്റെ തലയിൽ തന്നെ
ഇതുകണ്ട്‌ സ്വർഗത്തിലിരുന്ന് ചില പ്രാണികൾ ചിരിച്ച്‌ സ്വർണ്ണം കപ്പി
ദൈവം കോപാകുലനായി അവരെ ശപിച്ചു
കലികാലത്തിൽ ചതുര യന്ത്രങ്ങളിലെ
കൽപനാ വരികൾക്കിടയിലെ ശല്ല്യമായി
നിങ്ങൾ പുനർജനിക്കട്ടെ
ഒടുവിൽ നിങ്ങളെ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ
അവർക്ക്‌ ശമ്പളവും നിങ്ങൾക്ക്‌ ശാപമോക്ഷവും ലഭിക്കും

ഓർമ വേണം

ഓർമ വേണം

ജീവിക്കുവാനെന്തിനോർമ വേണം ?

പാഠം പഠിക്കുവാനോർമ വേണം
പാടം കിളക്കുവാനോർമ വേണം
നേരിനെയറിയുവാൻ
നേരു പറയുവാൻ
നേരെ നടക്കുവാനോർമ വേണം

ജീവിക്കുവാനെത്രയോർമ വേണം ?

വന്ന വഴിയിലെ
നന്മയും തിന്മയും
ഓർക്കുവാനുള്ളത്രയോർമ വേണം

ജീവിക്കുവാനാരെയോർമ വേണം ?

ചിതയിൽ വച്ചെങ്കിലും
ഓർമയിൽ
നമ്മളെ വക്കുമെല്ലാരെയും
ഓർമ വേണം

ഓർമകൾ മായുമ്പോളോർത്തെടുക്കുന്നത്‌
കണ്ണുനീരാണെന്നുമോർമ വേണം

കാട് കത്തുന്നു

കാട് കത്തുന്നു, കത്തി പടരുന്നു
കൗതുക കാഴ്ച്ചകൾ ചോപ്പിൽ ചിരിക്കുന്നു

കരയുന്നു, കരിയുന്നു പിന്നെയും പിന്നെയും
വിലയൊട്ടുമില്ലാത്ത ജീവിതങ്ങൾ

പുകയല്ല, പൊടിയല്ല, പ്രാണനാണ്
ആളുന്നതും  മുകളിലുയരുന്നതും

കത്തിയെരിയട്ടെയിനി ഞാനെന്ന ഭാവവും
ഭൂമിയെനിക്കെന്ന മാനവ ധാർഷ്ട്യവും

അറിവ്

അറിവ് 
അറിയുന്നു ഞാൻ അല്‌പാല്‌പമായ്
അറിയില്ലെനിക്കൊന്നുമെന്ന സത്യം 

സൂര്യൻ വെളിച്ചം തേടി കറങ്ങിനടക്കുന്നുവെന്ന്
ഭൂമിയുടെ ഇരുണ്ട ഭാഗത്തിരുന്ന് ഒരു കവി കളിയാക്കി

അടച്ച പുസ്തകത്താളുകളിൽ
മരിച്ചുപോയ അക്ഷരങ്ങൾ ആരുടെയൊ വായനയിൽ പുനർജ്ജനിക്കാൻ കാത്തിരിന്നു

അറിവ്‌ ഗുരുവിനെതേടി വന്നപ്പോൾ ദ്വാരപാലകൻ തടഞ്ഞത്‌ ഗുരു ശിഷ്യരെ തേടി വിദേശത്തായത്കൊണ്ട്‌

പ്രണയം ഹൃദയം തേടി മുട്ടിയ
വാതിൽ തുറന്നുവന്ന മരണവുമൊത്ത്‌കാശിക്കുപോയി

കവിത തൂലികയന്ന്വേഷിച്ചെത്തിയപ്പോൾ കവി ലഹരിയുമൊത്ത്‌ തുഞ്ചൻ പറമ്പിൽ പോയി