തലകൾ

മുകളിലുെള്ളൊരാ മുറിയിൽ നിന്നിങ്ങനെ

താഴെയുള്ളൊരാ വഴിയിൽ നോക്കവേ

തലകളനവധി പോയിടുന്നു

ചെറിയ വട്ടങ്ങളെന്നപോലവെ

കറുകറുത്ത മുടി നിറഞ്ഞവ

പഞ്ഞി പോലെ വെളു വെളുത്തവ

മിനുമിനുത്തൊരു പെട്ടയുള്ളവ

പലതരത്തിലായ് തലകളങ്ങനെ

ജീവിതത്തിൻ കണക്ക് നിറഞ്ഞവ

ജീവിതത്തിൻ മടുപ്പു നിറഞ്ഞവ

ജീവിതത്തിൻ കനവു നിറഞ്ഞവ

പലതരത്തിലായ് തലകളങ്ങനെ

ലക്ഷ്യമെത്താൻ പാഞ്ഞു പോകുന്നവ

ലക്ഷ്യമില്ലാതലഞ്ഞു നടപ്പവ

ലക്ഷ്യമെത്തി ചിരിച്ചു നടപ്പവ

പലതരത്തിലായ് തലകളങ്ങനെ

ചതിയൊതുക്കി പതുങ്ങി നടപ്പവ

ചതിയിൽ വീണു കരഞ്ഞ് നടപ്പവ

ചതിയിനിയുമെന്തെന്നറിയാത്തവ

പലതരത്തിലായ് തലകളങ്ങനെ

ശാസ്ത്ര വിദ്യകളുള്ളിലുള്ളവ

കലകൾ പലതും പരിലസിപ്പവ

മുന്നിൽ നിന്നു നയിച്ചിടുന്നവ

പലതരത്തിലായ് തലകളങ്ങനെ

താഴെയുെള്ളൊരാ  തലകളൊന്നുമേ

മുകളിലുള്ളൊരാ മുറിയിലെന്തേ

മുടി മുറിക്കാൻ വരാത്തെതെന്ന്

ക്ഷുരകനങ്ങനെയോർത്ത് നിന്നു പോയ്

സമവാക്യം

സമവാക്യം

ഇതാ ഒരു സമവാക്യം

സമചിഹ്നത്തിന്റെ

അപ്പുറത്തൊരാൾ

ഇപ്പുറത്തൊരാൾ

അതിലൊരാൾ പറഞ്ഞു

ഞാനാണ് നീയും

നീ കാണുമീയുലകവും

ഞാനാണ് നിന്നെ

നയിക്കുന്ന നാഥനും

ഞാനാണ് കാലവും

ഞാനാണ് ശക്തിയും

ഞാനാണ് വിദ്യയും

ഇത് കേട്ട് സമചിഹ്നം നിർഗുണനായി

അത് കണ്ട് മറ്റേയാൾ വെറുതെ ചിരിച്ചു

വല

വല

അറപ്പാണ് വെറുപ്പാണ്

എട്ടുകാലിലുമഴുക്കാണ്

തയ്യാരോ തയ്യതാരോ

തയ്യാരോ തയ്യാരോ

അറപ്പാണ് വെറുപ്പാണ്

എട്ടുകാലിലുമഴുക്കാണ്

ആ കാലുകൾ കൊണ്ട് നെയ്ത

വല നല്ല ചേലാണ്

തയ്യാരോ തയ്യതാരോ

തയ്യാരോ തയ്യാരോ

വെയിലത്ത് കാറ്റത്ത്

പാടുപെട്ട് നെയ്തതാണ്

വിശപ്പിന്റെ കനവിന്റെ

ഇഴ ചേർത്ത് നെയ്തതാണ്

തയ്യാരോ തയ്യതാരോ

തയ്യാരോ തയ്യാരോ

ഇനിയിതിലേ നടക്കുമ്പോൾ

തലയൊന്ന് കുനിക്കുക

അനുമോദിക്കുവാനല്ല

മേല് പറ്റാതിരിക്കുവാൻ

തയ്യാരോ തയ്യതാരോ

തയ്യാരോ തയ്യാരോ

ദൂർത്തിന്റെ ദുരയുടെ

വല നെയ്യും കൂട്ടുകാരെ

വലയിൽ വീഴുന്നോരെയോർത്ത്

കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചിടല്ലെ

തയ്യാരോ തയ്യതാരോ

തയ്യാരോ തയ്യാരോ

വിശപ്പിന്റെ കനവിന്റെ 

ഇഴ ചേർത്ത് നെയ്തതാണ്

വെയിലത്ത് കാറ്റത്ത് 

പള പളാ തിളങ്ങണ്

തയ്യാരോ തയ്യതാരോ

തയ്യാരോ തയ്യാരോ

വെയിലത്ത് കാറ്റത്ത് 

പള പളാ തിളങ്ങണ്

ആശയം

ആശയം

പുല്ലു ചെത്തി പൊലിയെടുത്ത്

ചോന്ന മണ്ണ് കളച്ചെടുന്നത്

മേലെ മൂടി പതം വരുത്തി

നല്ല നാളിൽ സന്ധ്യ നേരം

കുഴിച്ചിട്ടൂ ഞാനൊരുഗ്രൻ

ആശയത്തെ, ശ്രദ്ധയോടെ

രാവിലെ ഞാൻ ചെന്നു നോക്കി

കവിതയൊന്നും മുളച്ചില്ല

കഥയൊന്നും മുളച്ചില്ല

മൺതരികളെന്നെ നോക്കി

കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നു

നാളു പോകെ ചുറ്റിലും

ശക്തിയോടെ കളവളർന്നു

കവിതയൊന്നും മുളച്ചില്ല

കഥയൊന്നും മുളച്ചില്ല

 

കോപമോടെയവിടത്തെ

മണ്ണുമാന്തിയതിശയം

നീണ്ടു നീർന്നു കിടക്കുന്നു

വലിയോരിരുമ്പുലക്ക

മരം

മരം

ഒരു ചെറുമരമെന്റെ മുന്നിലായ്

വെറുതെ നിൽക്കുന്നു ഭൂമിയിൽ

ഇലയനക്കങ്ങളൊട്ടു നിർത്തി

അതെന്നെ നോക്കുന്നു വിസ്മയം

അസ്തമിക്കുവാനേറെയില്ലിനി

എന്തിനായിവിടിരിപ്പു നീ

അന്തി ചോന്നതു കാണ്മതില്ലയോ

സ്വന്തമായൊരു കൂരയില്ലയോ

പാട്ടുപാടും കിളികളെല്ലാം

എന്റെ ചില്ലയിലലിഞ്ഞുചേർന്നിതാ

അവരുറങ്ങാനായി ഞാനീ

ഇലകളെല്ലാമൊതുക്കിടട്ടെ

അല്ല കുഞ്ഞേ

നിൻ പിന്നിലായ് കൈകളിൽ

എന്തിനായൊളിപ്പിച്ചൊരാ വെൺ മഴു

ശ്രദ്ധയോടതിൻ മരക്കൈ പിടിച്ചീടുക

മൂർച്ച കൊണ്ട് നിൻ വിരൽ മുറിഞ്ഞീടൊലാ

പപ്പടം

പപ്പടം

മഴ കനത്തെങ്കിലുമാധിയില്ല

പപ്പടം നനയുന്ന ഭീതിയില്ല

നിസ്സംഗനായി ചടഞ്ഞിരിപ്പൂ

അകലേക്ക് മിഴിനട്ട് നാണുവേട്ടൻ

ഓലമെടഞ്ഞൊരാ മേൽകൂരയിൽ

പഴുതു കണ്ടെത്തീ മഴത്തുള്ളികൾ

താഴെയിരിക്കും ഞളുക്കു പാത്രം

കുടിലിന്റെ കണ്ണുനീരേറ്റ് വാങ്ങി

അരികത്തിരിക്കുന്നു രണ്ട് മക്കൾ

ഒട്ടിയ വയറുമായ് മൂകരായി

മൂത്തോളിടക്കിടെ മൺചുമരിൽ

തൂങ്ങുമാ ചിത്രത്തെയെത്തി നോക്കി

നാണുവേട്ടന്റെ പഴമനസ്സ്

പപ്പടമുണ്ടാക്കയായിരുന്നു

കൃത്യമായ് പൊടികൾ അളന്നെടുത്ത്

വെള്ളമൊഴിച്ച് കുഴച്ചെടുത്ത്

ചെറുതായുരുട്ടി പരത്തി വച്ച്

ചെറിയ വട്ടങ്ങൾ മുറിച്ചെടുത്ത്

കൊച്ചു മുറത്തിൽ നിരത്തിവച്ച്

വെയിലത്തുണക്കുകയായിരുന്നു

നിസ്സംഗനായി ചടഞ്ഞിരിപ്പൂ

അകലേക്ക് മിഴിനട്ട് നാണുവേട്ടൻ

മാരിയാൽ വലയുന്ന കാലമല്ലേ

പപ്പടമാർക്കുമേ വേണ്ടയിപ്പോൾ

പപ്പടക്കെട്ടുകൾ പൂക്കാതിരിക്കുവാൻ

പാടുപെടുന്നൊരു കാലമല്ലേ

അയലത്തെ വീട്ടിലെ കുട്ടിയപ്പോൾ

ഉച്ചത്തിൽ കരയുന്നയൊച്ച കേട്ടു

പപ്പടമില്ലെങ്കിൽ വേണ്ടയമ്മേ

ഇന്നിനി ചോറെനിക്കെന്തായാലും

നാണുവേട്ടന്റെ പഴമനസ്സ്

പപ്പടമുണ്ടാക്കയായിരുന്നു

മഴനൂലുകൾ

മഴനൂലുകൾ ചിന്നിച്ചിതറി

തളിരിലയിൽ കുളിരു പടർന്നു

കുളിരെല്ലാമൊത്തൊരുമിച്ച്

തെളിനീരിൻ തുള്ളി പിറന്നു

അതു വീണു നനഞ്ഞൊരു ചിറക്

കുഞ്ഞിക്കിളിയൊന്നു കുടഞ്ഞു

വർണ്ണങ്ങൾ വാരിയെറിഞ്ഞ്

മഴവില്ലിന്നഴക് വിരിഞ്ഞു

പുതുമണമായ് വർണ്ണമലിഞ്ഞു 

വേനൽ വെയിലേറ്റൊരു മണ്ണിൽ 

പണ്ടെന്നോ വീണു മയങ്ങിയ

വിത്തിൽ പുതു ജീവനുണർന്നു

മൃദുവേരുകൾ മണ്ണിലിറങ്ങി

തളിരിലകൾ മെല്ലെയുണർന്നു

മഴനൂലുകൾ ചിന്നിച്ചിതറി

തളിരിലയിൽ കുളിരു പടർന്നു